AutismeAandacht

+1-888-123-1234 info@company.com

Menu

Communiceren met feiten

Autisme en Feiten

Door in Nieuws op 16 juni 2016


Voor iemand met Autisme is een situatie, vraag of verhaal soms onduidelijk.
Wat wordt er nu precies bedoeld, wat hoort bij wat, klopt het wel wat jij zegt ?…
Soms is het nodig om met feiten te komen.
Maar, wat is nu eigenlijk een feit…?

Een feit is een gebeurtenis of omstandigheid waarvan de werkelijkheid vaststaat, ofwel zintuiglijk kan worden waargenomen of instrumenteel gemeten. Een feit moet met objectieve waarnemingen vastgesteld en getoetst kunnen worden.

Iemand met Autisme kan het nodig hebben om met feiten een geheel te kunnen vormen, om een ‘mapje’ te kunnen sluiten, duidelijkheid te krijgen en daarmee rust in het hoofd.
Een paar voorbeelden:

Tijdens het voetballen verdraaide Kees zijn knie. Deze werd een beetje dik en voelde pijnlijk aan. Eigenlijk een normale reactie van ons lichaam. Maar voor Kees niet voldoende informatie. Want … ‘’hoe kun jij nu zien wat er binnen in mijn knie is gebeurt. En kijk het wordt steeds dikker. Ik heb laatst op televisie gezien wat er tijdens een wedstrijd met een speler gebeurde. En bij mij gebeurde eigenlijk precies hetzelfde. En hij had een scheurtje in de knieband. Ik vertrouw het niet. Alleen een dokter of iemand die hier écht verstand van heeft kan mij geruststellen.’’ Zijn moeder koos ervoor om de huisartsenpost te bellen, vertelde wat er gebeurd was en wat zijn reactie was. Maar ze vertelde ook dat hij Autisme heeft en dat hij bevestiging nodig heeft dat het oké is met zijn knie. Dit werd begrepen en die avond werd door een huisarts zijn knie onderzocht. Door middel van een tekening en daarbij geschreven woorden maakte de arts duidelijk wat er met zijn knie aan de hand was.
Volgens de dokter had het knie van Kees rust nodig om te herstellen. Kees kon opgelucht ademhalen en is een week later weer gaan voetballen.
Lisa ontdekt aan de binnenkant van haar been een bultje met een zwart puntje. Dit gaat er met krabben niet af. Lisa vertrouwt het niet en raakt in paniek. Totaal overstuur ging ze aan de slag met een pincet, bang dat ze was gebeten door een teek … want … een gewoon korstje zou er toch veel makkelijker af zijn gegaan. En, ze had afgelopen weekend een feestje gehad in een weiland, dus dat het zo was vond ze geen gekke gedachte.
Het plekje was inderdaad rood en gezwollen … maar dat was waarschijnlijk veroorzaakt door het krabben en het werk van de pincet. Na wat gezoek op internet over de feiten die bij een tekenbeet horen, kozen Lisa en haar moeder ervoor pas de volgende ochtend de huisarts te bellen. Ook de huisarts kon haar geruststellen. Door 2 keer per dag een foto te nemen van de plek kon Lisa zelf zien of er een verandering was. Dit maakte haar rustig …want onthouden hoe het plekje er 8 uur geleden uitzag is lastig. Lisa weet nu dat een tekenbeet niet heel veel kan aanrichten als je ‘m binnen 24 uur ontdekt. De bevestiging van de huisarts, het maken van foto’s en met de informatie die ze zelf had opgezocht maakte haar rustig.

 

Soms kun je iemand met Autisme helpen om met feiten de wereld begrijpelijker te maken. En wat een geluk dat er Google is en de mobiele telefoon, zodat als er niet direct voldoende informatie is, je kunt zoeken om de antwoorden op de vragen helder te krijgen. En wat fijn dat iemand met Autisme dit ook zelf op kan zoeken. En daarmee niet altijd iemand anders nodig heeft om zijn verhaal … zijn vraag…een situatie … kloppend te krijgen.